Een vervelend gevoel.
25 april 2008 door Hans
Soms voel ik me zoals ik ooit op een cartoon zag. Een advocaat staat voor de rechtbank te pleiten. Hij doet de verdediging van een exhibitionist. De advocaat zegt: “Ik zweer u edelachtbare, mijn cliënt doet zoiets niet.” en net op dat moment doet zijn cliënt achter hem zijn jas open.
Zoiets is dus knap vervelend.
Tijd voor wat relativering op alle fronten.
En lukt de relativering ondertussen? Of is het alle hens aan dek om paniekerig te doen?
Alles rustig.