Noem mij een Vlaamse schrijver?
Welke naam kwam het eerste bij u op? Ik vermoed met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat Hugo Claus de eerste was waaraan u dacht. Claus koos er gisteren zelf voor om er waardig een einde aan te maken.
Daar kan je als mens alleen maar diep respect en eerbied voor hebben.
Respect en eerbied die hij ook bij leven reeds had. Een groot mens, een universeel mens. In alles wat hij deed. Of het nu het schrijven is van proza, gedichten of toneelstukken tot het uitleven met verf op doek het was van een geweldige schoonheid.
Velen roemen hem om wie hij was en wat hij was met diepe verslagenheid en eerbied.
Toen ik het nieuws op een vrij lullige manier vernam, zo tussen twee liedjes door, kon ik het eerst niet geloven. Het is ook haast niet te bevatten. Van sommige zaken en sommige mensen denk je dat ze er eeuwig gaan zijn en als je dan zo’n nieuws verneemt moet je toch even slikken en sta je er bij stil.
De dandy van de schrijvers met een geweldige en intrigerende stem. Een stem en een intonatie waardoor alleen gedichten van zijn hand en door hem voorgedragen het meest tot de verbeelding spreken en tot hun recht komen.
Wie kan zich de literatuur voorstellen zónder Claus?
En druutestruut en trintrin, maar dat is verder geheel naast de kwestie