Dan zit je daar een beetje verveeld zoals je er de laatste tijd wel meer zat. De sprankeling was weg, het mystieke was verdwenen. Datgene waarvoor je eigenlijk kwam was onvindbaar geworden. Ook daar kon je de rust niet meer vinden. Je gedachten dwaalden af naar details en problemen die je nog moest zien op te lossen.
Terwijl het net daar was, daar op die plaats dat je tijdens dat uurtje net even de tijd had om bijna volledig tot jezelf te komen en de gedachten en muizenissen even los te laten. Je kon jezelf herbronnen en met hernieuwde kracht en opgeladen batterijen verder gaan.
Maar het lukt niet meer, ik had er mij ook al bij neergelegd en het opportunisme laten zegevieren. Het was nog alleen uit economische overwegingen interessant. Zoals je bij die specifieke slager je vlees gaat halen. Niet omdat het vlees er héél lekker is maar omdat het een klant van je is.
Vandaag was de sprankeling er terug, voelde ik me opnieuw gedragen en tot rust komen. Dwaalden de gedachten niet af naar problemen, details,… Ik vond opnieuw kracht, energie en vooral geestelijke rust. Je kan zoveel halen uit een paar regels tekst, verhalen, ervaringen. Het voelt een beetje als thuiskomen.
Ik roep zijn naam, bestorm Hem met mijn vragen.
