Eindelijk.
Niet dat er nog iemand écht interesse voor heeft. Het duurde wat te lang om eigenlijk nog interessant te zijn. Tijdens deze formatie zijn er heel wat metaforen gebruikt en dan voornamelijk over eten. Het menu, de gerechten, lepeltjes suiker, vette vissen,… en dat in een periode dat voor heel wat mensen de basisproducten duurder geworden zijn.
Het is toch niet correct dat men voor noodzakelijke producten méér moet gaan betalen dan voor het laatste nieuwe mobieltje op de markt? Deze evolutie loopt totaal mank en gaat de verkeerde richting uit. Hopelijk kan het terug omgebogen worden.
Maar er is zou dus eindelijk een regering zijn en dat na 192 dagen. Ik zeg wel zou want in deze tijden van politieke onstabiliteit kan er heel veel gebeuren op een paar uur tijd. Het is totaal ongepast om zich te verkneukelen in de – tot twee keer toe – spaakgelopen formatieopdracht. Net zoals het ongepast is om een mislukte formatie in te halen met applaus. Ook al was dat om te onderstrepen dat de onderhandelaars niet helemaal plat op de buik zijn gegaan.
En om tot slot nog even een van de meest gehoorde uitdrukkingen te gebruiken tijdens deze 192 dagen durende periode: ik ga even kort door de bocht als ik stel dat vrhfstdt op 15 dagen meer kan verwezenlijken dan onze man uit Ieper in bijna 6 maand.
Dat is helemaal niet kort door de bocht; dat is uít de bocht
Lang Leve Verhofstadt! Mijn held