Vroeger leerde je iemand kennen in je eigen dorp of een paar dorpen verder. Vandaag leer je door het internet en het internetdaten iemand kennen aan de andere kant van het land soms al eens in een buurland en sommigen onder ons aan de andere kant van de wereld.
Er waren vroeger ook andere gebruiken. Je kwam thuis op het uur dat je nu eigenlijk de deur uitgaat. Was je later thuis dan kon je maar zien dat je er op hetzelfde vroege uur weer uit je bed was. Wie laat kon uitgaan kon ook vroeg opstaan, was vroeger meer dan eens het devies. En dat was in het beste geval. Het kon ook zijn dat je voor een paar weken geen voet meer uit de deur moest zetten.
Wat wel gebleven is zowel nu als vroeger is de geniepigheid. Mekaar zien zonder bemoeinis van een van de ouders kon enkel in het geniep en dus zonder hun medeweten. Vandaag is dat eigenlijk nog steeds zo, ouders weten vaak niet waar hun kinderen uithangen. Of ze weten waar ze uithangen maar niet met wie of wat ze er gaan doen. Het internet heeft hier zeker zijn deel in. Andere tijden en dat is zeker niet slecht.
Het internet is meer dan ooit een venster en toegangsdeur naar de rest van de wereld. Zo lang je de deur maar effectief ook af en toe uitgaat en niet blijft zitten voor je computerscherm.
Met dank aan Jan voor de inspiratie.
