Herinner mij als de dauwdruppel in het malse gras.
De ochtendzon in een spectrum van licht.
Felle heldere kleuren.
Herinner mij als een wuivende halm op het veld.
Ruisende wind als onrustig bloed door de aderen.
Zachte gloed.
Herinner mij als een baken in de woeste zee.
Omgeven door beukende golven.
Rustige onrust.
Hans, 6 XI 2007
Archief voor 6 november 2007
Gedicht zonder titel.
Geplaatst in Gedicht, getagged Gedicht op 6 november 2007 | Leave a Comment »