Twee werelden.

De zee of de bergen (heuvels)? Het is vaak een dilemma waar al menig familieruzie is ontstaan. Als het mooi weer is trekken de meeste mensen massaal naar de kust. De zeebries brengt verkoeling, het water plezier. Aan de bergen (heuvels) denkt men niet meteen. Maar ook hier kan men onder de schaduw van de bomen verkoeling vinden.

Ik hou van de zee. Het verre haast oneindige zicht, de zilte lucht, de wind die om je oren blaast. Het water heeft op mij een soort mystieke aantrekkingskracht. Niet zozeer tijdens de drukke zomermaanden maar eerder in de wat luwere periodes is het heerlijk wandelen, kijken en genieten van het water en de golven.

Het is vreemd dat ik nooit denk om eens naar de Ardennen te rijden. Hoewel ook de bergen (heuvels) en dan vooral het groen en de zekere rust die het uitstraalt op mij zeker geen negatieve uitwerking hebben. Het is heerlijk wandelen in de bossen en de mooie stadjes hebben een ongelofelijke charme.

Ons landje heeft eigenlijk het beste van twee werelden. We kunnen ons terugtrekken in de bossen van de Ardennen of genieten van het wijdse open landschap van de zee. In de Ardennen genieten van een versgevangen forel die daarna klaargemaakt is op grootmoeders wijze en aan zee genieten van een overheerlijke tomaat garnaal (tomates crevettes) met Zeebrugse garnaaltjes.