Ik ben deze namiddag even gaan wandelen, met een verwarmende zon als gezelschap. Het was zo’n 23 graden en er stond een zuchtje wind. U zou denken dat ik dit schrijf ergens in de maand april of ten vroegste ergens eind maart, maar nee het is nog steeds eind oktober. We staan op een zuchtje van november, traditioneel een triestige maand met bijtende kou of miezerige regen. Dit jaar is er van kou niets te bespeuren! Je loopt nog buiten in t-shirt, een jas of trui is niet nodig. Hoort u iemand klagen?
Let wel, het is niet dezelfde warmte als in de zomermaanden en je kan al de geur van de herfst opsnuiven. De blaadjes verkleuren en vallen al lustig van de bomen waarna je ze even kan doorwoelen met je voeten om het knisperende geluid te horen. Het is weldegelijk herfst. Alleen is dat aan de temperatuur niet te merken.
Valt het u ook op dat het overgrote deel van de mensen vriendelijker zijn? Minder zure gezichten dan anders. De zon verwarmt blijkbaar ook de harten.
Ik klaag, het is veel te warm. En als het koud is, is het direct veel te koud.
Dat is je goed recht te klagen! Geef een stem aan de ontevredenen, verenig u!
Lang leve de herfst